NAO, een eetstoornis die vaak wordt onderschat
Een van de meest voorkomende eetstoornissen is de eetstoornis NAO (Niet Anders Omschreven) tegenwoordig ook wel AGE (Andere Gespecificeerde voedings of Eetstoornis) genoemd. Bij deze eetstoornis zijn er duidelijk symptomen van een eetstoornis – zoals anorexia, boulimia, of binge eating disorder – maar je hebt niet alle symptomen die tot de formele criteria van één specifieke diagnose horen.
Ook ik kreeg destijds de diagnose NAO. Ik had alle kenmerken van anorexia, maar menstrueerde nog. Toen mijn menstruatie later stopte, werd mijn diagnose nooit aangepast. Voor iemand zonder eetstoornis klinkt dit misschien onbelangrijk, maar voor mij voelde het vernietigend. Ik las NAO als NA — Not Applicable. Alsof mijn eetstoornis niet “echt” was maar een nep eetstoornis. Alsof ik me aanstelde. Alsof ik geen hulp verdiende.
Dat is de verwrongen logica van een eetstoornis. Aan de ene kant wil je herstellen, aan de andere kant is er een enorme angst om los te laten. Het idee dat het eerst erger moet worden voordat je hulp mag krijgen, zit diep verankerd. Binnen de eetstoorniswereld — zowel in klinieken als online — bestaat vaak zelfs een stille competitie: wie is ‘ziek genoeg’? Wie verdient hulp? Hier zal ik later meer over schrijven.
Inmiddels weet ik hoe groot dit misverstand is. NAO is net zo ernstig als andere eetstoornissen. Mensen met NAO lijden diep — lichamelijk én mentaal — en hebben net zo goed professionele hulp nodig. Er is niets, maar dan ook niets, nep aan NAO.
Herken jij de gedachte dat het eerst erger moet zijn? Weet dan: dat is de eetstoornis die spreekt, niet de waarheid. Neem gerust contact met mij op. We kunnen hier samen naar kijken. Je staat hier niet alleen in.
Herken jij de gedachten dat het eerst erger moet zijn? Neem gerust contact met mij op. We kunnen hier samen naar kijken. Je staat hier niet alleen in.